အိမ္ေျပာင္းသြားၿပီ

သာကီႏြယ္ ဘေလာ႔ဂ္သည္ connection အခက္အခဲမ်ားေၾကာင္႔ post တင္ရန္ အခက္အခဲမ်ားျဖင္႔ မၾကာခဏ ႀကံဳေတြ႔လွ်က္ရွိေနပါသည္။ သာကီႏြယ္ကုိ ထပ္မံ မြန္းမံတင္ဆက္ထားေသာ ႏြယ္သာကီ သည္လည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္း အခက္အခဲမ်ားျဖင္႔ ႀကံဳေတြ႕ေလ႔ရွိပါသည္။ သို႔ျဖစ္ပါေသာေၾကာင္႔ Blog ထက္ ပိုမိုက်ယ္ျပန္႕စြာ ေရး သားေဖၚျပလုိ႔သည္႔ အတြက္ www.tharkinwe.com အား တည္ေဆာက္ၿပီး ျပည္တြင္း/ျပည္ပ မွ ေရႊျမန္မာမ်ား အား ျပည္တြင္းမွ ျဖစ္ရပ္မွန္ ႏုိင္ငံေရး သတင္းမ်ား၊ လူထုသတင္းမ်ားႏွင္႔ Sunday talk အစီအစဥ္မ်ားအား တင္ဆင္ထားပါသည္။

ေရႊျမန္မာမ်ား ႏွစ္ဘက္မွ်ေတြးၿပီး နားလည္မႈမ်ားရွိႏုိင္ပါေစရန္ တုိက္တြန္းလိုက္ရပါသည္။

လာေရာက္ဖတ္ရႈႈႈသူမ်ားအား အထူးေက်းဇဴးတင္ပါသည္။

သာကီႏြယ္(သို႔မဟုတ္)ႏြယ္သာကီ

www.tharkinwe.com

အိမ္ေျပာင္းသြားၿပီ

သာကီႏြယ္ သည္ ျပည္တြင္း/ျပည္ပ မွ ျမန္မာ႔ႏုိင္ငံေရး ကုိစိတ္၀င္စားေသာ ေရႊမ်ားအတြက္ ျဖစ္ရပ္မွန္ မ်ားႏွင္႔ ႏုိင္ငံေရး သတင္းမ်ားအား က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေဖၚျပလိုေသာ ရည္ရြယ္ ခ်က္မ်ားျဖင္႔ WEB PAGE တစ္ခုတည္ ေဆာက္ကာ ေရးသား ေဖၚျပလွ်က္ရွိပါသည္။ လိပ္စာက www.tharkinwe.com ျဖစ္ပါသည္။

လာေရာက္ဖတ္ရႈအား ေပးၾကေသာ ျပည္တြင္း/ ျပည္ပ မွ ေရႊြျမန္မာမ်ားအား ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

စစ္မွန္ စည္းကမ္းျပည္႕၀ ေသာ ၊ေခတ္မီ ေသာ ဒီမုိကေရစီႏုိ္င္ငံေတာ္သစ္ၾကီးကို ရန္သူမရွိ၊ အတိုက္အခုိက္အေႏွာက္အယွက္မရွိ ခ်ီတက္ၾကပါစို႔။

သာကီႏြယ္(သို႔မဟုတ္)ႏြယ္သာကီ

စစ္

စစ္ျဖစ္လ်င္
သခင္မဲ့ေသာ အိမ္ႏွင့္
အိမ္မရိွေသာသခင္ကို ေတြ႕မည္။

စစ္ျဖစ္လ်င္
ခင္ပြန္းမရိွေသာ ဇနီးႏွင့္
ဇနီးမရိွေသာ ခင္ပြန္းကို ေတြ႔မည္။

စစ္ျဖစ္လ်င္
အေဖမရိွေသာသားႏွင့္
သားမရိွေသာ အေဖကိုေတြ႕မည္။

စစ္ျဖစ္လ်င္
ေျခေထာက္မရိွေသာ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္
ခႏၶာကိုယ္မရိွေသာ ေျခေထာက္ကိုေတြ႔မည္။

စစ္ျဖစ္လ်င္
ကၽြဲႏြားမရိွေသာ စားက်က္ႏွင့္
စားက်က္မရိွေသာ ကၽြဲႏြားတို႔ကိုေတြ႕မည္။

စစ္ျဖစ္္လ်င္
ယမ္းေငြ႕ေတြေ၀၍
ကပ္ေရာဂါမ်ားႏွင့္ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမႈကို ႀကံဳမည္။

ငါတို႔ စစ္ကို ႏွိပ္ကြပ္ၾကပါစို႔။

ငါတို႔ စစ္ကို မျဖစ္ၾကပါစို႔။ ။

 

သာကီႏြယ္ အိမ္ေျပာင္းသြားပါၿပီ လိပ္စာသစ္ကေတာ႔ http://nwetharki.blogspot.com ျဖစ္ပါတယ္။

In Myanmar, surprising recovery
Posted on June 19, 2008 by sanooaung



YANGON, Myanmar: More than six weeks have passed since Cyclone Nargis swept through the Irrawaddy Delta in southern Myanmar, leaving a trail of flattened villages and broken lives and arousing international sympathy that turned to anguish as the military government obstructed foreign aid.
Now doctors and aid workers who have gained access to remote areas of the delta are returning with a less pessimistic picture of the human cost of the delay in reaching survivors.
They say there have been no signs of starvation or widespread outbreaks of disease, and the number of lives lost because of the military government’s slow response to the disaster appears to have been very few.
Relief workers here continue to criticize the government’s secretive posture and obsession with security, its restrictions on foreign aid experts and the weeks of dawdling that left bloated bodies befouling waterways and survivors marooned with little food and supplies. But the specific character of Cyclone Nargis, the hardiness of villagers and efforts by private citizens to offer assistance mitigated against further death and sickness, aid workers say.
The storm that struck the night of May 2 and 3 killed great numbers of people, probably upward of 130,000, most of whom drowned in a tidal surge. But those who survived were not likely to need urgent medical attention, doctors say.
“We saw very, very few serious injuries,” said Frank Smithuis, head of mission in Myanmar for Médecins Sans Frontières, a medical charity with a large presence in the country. “You were dead or you were in O.K. shape.”
When the cyclone blew through the low-lying delta it swept away bamboo huts and in the hardest-hit villages left almost no trace of habitation.
Survivors who stayed afloat during the storm sometimes found themselves many kilometers from their homes when the waters receded. But unlike other natural disasters such as the recent earthquake in China, survivors were less likely to be injured by falling bricks, furniture, masonry or other heavy objects.
This, say doctors, aid workers and diplomats, appears to be the primary explanation why villagers were able to stay alive for weeks without any assistance. As they awaited aid, survivors, most of whom were fishermen and farmers, lived off of coconuts, rotten rice and fish.
“The Burmese people are used to getting nothing. They just did the best they could,” said Shari Villarosa, the highest-ranking U.S. diplomat in Myanmar, formerly known as Burma. “I’m not getting the sense that there have been a lot of deaths as a result of the delay.”
Aid workers stress that of the estimated 2.4 million survivors affected by the storm thousands remain vulnerable to sickness and many are still without adequate food, shelter and supplies.
But their ailments remain - for now - minor. Medical logs from Médecins Sans Frontières show that of the 30,000 patients they treated in the six weeks after the cyclone most had flesh wounds, diarrhea or respiratory infections. The latter two afflictions are common in rural areas across Southeast Asia even in normal times.
The number of people in need of serious medical attention was judged low enough that officials at Merlin, a British medical charity that has operated in Myanmar for three years, canceled plans to bring in a team of surgeons in the days after the storm, said Paula Sansom, the manager of Merlin’s emergency response team. Those patients who did require serious medical attention were treated at a local hospital by government surgeons.
For several weeks after the disaster the government prevented all but a handful of foreigners from entering the delta. Some journalists, including two reporters for this newspaper, were able to enter the country and slip past police checkpoints to reach remote corners of the delta and conduct interviews in dozens of villages.
Now a more comprehensive picture of the damage is being assembled by a team of 250 officials led by the Association of Southeast Asian Nations. They plan to release their findings next week.
The number of people killed in the storm may never be known. The government has not updated its death toll since May 16, when it said 77,738 people were killed and 55,917 were missing.
In a country that has not had a full census in decades, it is not even certain how many people lived in the area before the storm. Itinerant laborers who worked in the salt marshes and shrimp farms were probably not counted among the dead, aid workers say.
What is known is that in many villages women and children died in disproportionate numbers, said Osamu Kunii, chief of the health and nutrition section of the United Nations Children’s Fund in Myanmar.
“Only people who could endure the tidal surge and high winds could survive,” Kunii said. In one village with a pre-cyclone population of 700, all children under 7 died, he said.
With only minimal food supplies in villages, aid workers say residents of the delta will require assistance until at least the end of the year. The United Nations, after weeks of haggling with the Myanmar government for permission, is now using 10 helicopters to deliver supplies to hard-to-reach places and alerting relief experts at the earliest signs of disease outbreaks.
Doctors have treated thousands of cases of diarrhea, which can be especially dangerous for infants and young children, but it has not reached critical levels.
“The delta is already a diarrhea endemic area,” said May Myad Win, a general practitioner who works for Médecins Sans Frontières and spent 25 days in the delta treating an average of 25 patients a day.
“I can’t say it was an outbreak. It was not as severe as we feared,” she said.
Despite accelerated relief efforts, the military government continues to make it difficult for aid agencies to operate.
Last week the government issued a directive that accused foreign aid agencies and the United Nations of having “deviated from the normal procedures.” The government imposed an extra layer of approvals for travel into the delta, effectively requiring that all foreigners be accompanied by government officials.
“What we wanted to do was to get some degree of simple coherency in the overall relief effort,” said Chris Kaye, the head of operations in Myanmar for the World Food Program, a UN agency active in the effort.
“Instead they’re changing the goal posts,” he said. “We have a whole set of new procedures.”
UN officials are literally redrawing maps of the delta using satellite images from Google Earth because the most detailed maps they have are from 1949. They suspect the government has maps that are more up to date but is unwilling to provide them for security reasons.
The Myanmar government says it issued 815 visas for foreign aid workers and medical staff in the month after the cyclone. But some aid workers, such as the U.S. Agency for International Development’s disaster assistance response team, were never allowed in.
The United States has accused the military government of “criminal neglect” in its handling of the cyclone. Privately, many aid workers here agree with that assessment. The military, widely disliked among Myanmar’s citizens, did not have the means to lead a sustained relief campaign, aid workers say.
But relief workers say the debate over access for foreigners and the refusal of the government to allow in military helicopters and ships from the United States, France and Britain overshadowed a substantial relief operation carried out mainly by Myanmar citizens.
Médecins Sans Frontières, which has operated in Myanmar since 1993 and has more than 1,000 staff members in the country, sent hundreds of truckloads of aid to the delta in the days and weeks after the storm, including 50,000 portable water containers, two million kilograms of rice and beans, and 150,000 plastic sheets for shelter.
Smithuis, the Médecins Sans Frontières director, said he had the same “access problem” for his foreign staff as other agencies, so he sent Myanmar citizens, including 252 aid workers and 48 doctors.
“I thought it would be best not to send any white staff,” Smithuis said.
Relief efforts also benefited from the foresight of agencies that had stockpiled supplies before the cyclone. Although Myanmar officials haggled with the United Nations and foreign donors for weeks after the disaster, many key supplies were already in the country.
Unicef was able to ship water purification tablets, essential drugs and other supplies to the delta immediately after the storm from warehouses in Yangon that it had stocked in 2006 and replenished in February. The World Food Program drew from its local stockpiles and organized 60 flights into the country, delivering more than 15,000 tons of food to the delta.
Merlin, the British charity, had a warehouse stocked with water purifiers, essential drugs and metal sheeting in Labutta, a town in the heart of the delta. The roof blew off during the storm but “a lot of it was salvageable and a lot was very appropriate,” said Ben Mascall, a manager in charge of logistics.
Merlin had also trained and supplied 547 health workers across the western part of the delta in the two years before the storm. Those who survived the cyclone helped treat the sick and wounded. But in an indication of the scale of the disaster, only about half of the health workers have been accounted for.
source:IHT

သာကီႏြယ္ သို႔ ေပးပုိ႔ လာေသာ အေကာင္းဆံုး comment
၃၀-၅-၀၈
သာကီႏြယ္
္

ခင္ဗ်ားတို ႕ asylum , refugee ,နဲ႕ ျပည္ပ က ႏိုင္ငံေရး သမား တစု က ဘဲ စစ္ အစိုး ရ ရဲ႕ လုပ္ ရပ္ ေတြ ကို ဝင္ ဝင္ ျပီး ခလုတ္ တိုက္ေန ၾကေတာ့ တာဘဲ၊
ျမန္မာျပည္ မွာ computer သံုး သူ ဦးေရ ဘယ္ ေလာက္ရွိ ျပီး blog ေတြ က ေန တက္ တက္ ေအာ္ ေနတာ တကယ္ ထိ ေရာက္ တယ္ မ ထိေရာက္ ဘူး ဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္ ၾကပါ။
က်န္တဲ့ျပည္ပ က လူေတြ က လွဴႏိုင္ သေလာက္ ၊တတ္ႏိုင္ သေလာက္ ျမန္မာျပည္ က လူေတြ ၊သူတို႕ရဲ႕မိသားစုေတြ အတြက္ ကူညီ ဆဲ ၊ကူညီျပီးေန ျပီ။

ခင္ဗ်ားတို႕ ကို အခု ခ်ိန္ မွာျမန္မာျပည္ ကို ျပန္ျပီး တကယ့္ လက္ေတြ႕ ကူညီခိုင္း မယ္ ဆိုရင္ ၊ ခင္ဗ်ားတို႕asylum , refugee ,နဲ႕ ျပည္ပ က ႏိုင္ငံေရး သမား တစု က လူ ေတြ က '' က်ေနာ္၊ က်မ က ေတာ့ ၈၈ တုန္း က အစိုးရ ကို ဆန္႕ က်င္ျပီး ထြက္ လာခဲ႕တာ ဆို ေတာ့ .....၊က်ေနာ္ က်မ တို႕ က ျဖင့္ U N ေရွ႕ ၊ ျမန္မာ သံ ရံဳး ေရွ႕ တို႕ မွာ ဆႏၵ ျပ ခဲ႕ ဘူး သူဆို ေတာ့ ......
ျပန္ရင္ အဖမ္း ခံ ရ မွာ ေပါ့ ဆို တဲ႕ အ ေျဖ ကို ၉၉.၉၉ ရာခိုင္ ႏွဳန္း ေလာက္ က ဆင္ ေျခ အေန နဲ႕ ျပန္ ျပီး ေျပာ ၾက ပါ လိမ့္ မယ္၊
ျပည္တြင္း က လူ ေတြ ကို ဘဲဆူပူ ၾက ပါ ၊ အံု ၾကြ ၾက ပါ လို႕ ဘဲ ခင္ဗ်ား တိဳ႕ ေအာ္ ေနၾက တုန္း
စက္တင္ဘာ အေရး တုန္း က ေကာ ဘယ္ ျပည္ ပ က ဂုရု ၾကီးေတြ က လူ ထုကို ေအာင္ ပြဲ ခံ ေအာင္ လုပ္ ေပး ၾက တာ၊ အနစ္ နာ ခံ ၊ ရုပ္ဖ်က္ျပီး ျပည္တြင္း ကို နယ္စပ္ က ေန ျပန္ ဝင္ ျပီး လူထု ကို ဦးေဆာင္ သြား တယ္ လိဳ႕ ကို မ ျမင္ ရ ေသး ပါ၊
ျပည္တြင္း က တကယ့္ နာမည္ၾကီး ေတြ ေထာင္ ထဲ ေရာက္ သြား တယ္ ၊ ေနာက္ တက္ မယ့္ လူေတြ က်ည္ဆံ ထိ ကုန္ တယ္ ဘဲ ျမင္ ေတြ႕ ၾကား ေတြ႕ လိုက္ ရ တယ္၊

စစ္ တပ္ က စကား အမ်ား ၾကီး မ ေျပာ ဘူး ၊သူတို႕အာ ဏာ ကို ထိ ပါး လာမယ္ ဆိုရင္ ထိ ထိ ေရာက္ ေရာက္ ကိုင္တြယ္ ေျဖ ရွင္းလိုက္ ေတာ့ ခင္ ဗ်ား တို႕ ေတြ ေနာက္တြန္႕ ကုန္ ေရာ၊
က်ဳပ္တို႕ တိုင္း ျပည္ ၾကီး ဒီမိုကေ၇ စီ ရ ႏိုး ၊ ဆင္းရဲမြဲေတ မွဳ ေတြ က လြတ္ ႏိုး နဲ႕ ခင္ဗ်ား တို႕ ကို ယံု ၾကည္ ျပီး ျပည္ တြင္း စစ္ထဲမွာ ေသသြား ခဲ့ တဲ့ လူ ေတြ ၊ ဆင္းရဲ သား ေက်ာမြဲ ေတြ ရဲ႕ မိသားစုေတြ အတြက္ ခင္ ဗ်ား တို႕ အာ း လံုး ျပည္ ပ က ေန ဒီ အ တိုင္း ဘဲ ဆက္ လုပ္ ၊ဆက္ သြား ေန မယ္ ဆို ရင္ ေတာ့ က်ဳပ္ တို႕ တိုင္းျပည္က လူ ေတြ ေသာက ေဝ ေန ရ တာ ဟာ တပ္ မေတာ္ အစိဳး ရ တင္ မ ဟုတ္ ဘူး ၊ ခင္ဗ်ား တို႕ လက္ ခ်က္ လဲ မကင္း ဘူး ဆို တာ က်ဳပ္ ရဲ ရဲ ၾကီး ထင္ျမင္ခ်က္ ေပး ရဲ တယ္ ဗ်ိဳ႕
May 27, 2008 7:02 PM

အဆံမရွိသည္႔ သႀကၤန္အေျမွာက္ NLD ပါတီ

သာကီႏြယ္

၂၃-၅-၀၈

HToo Company ႏွင္႔ သာကီႏြယ္သည္ မည္သို႔မွ် သက္ဆုိင္ျခင္းမရွိပါ။ ၄င္းအျပင္ Max ေဇာ္ေဇာ္ႏွင္႔လည္း လားလားမွ် မသက္ဆုိင္ပါ။ သူတုိ႔ Companies မ်ားအေနျဖင္႔ ယခုရက္ပုိင္းမ်ားအတြင္း ဧရာ၀တီတုိင္းအတြင္း နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ခံေနရေသာ ျပည္သူမ်ားအား ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနသည္မွာ သာဓုေခၚစရာပင္ျဖစ္ေခ်သည္။ ထူးအဖြဲ႕အေနျဖင္႔ ၀န္ထမ္းအင္အား ရာႏွင္႔ခ်ီၿပီး လွဴဒါန္းကုန္က်ေငြ သိန္းေပါင္း ၁၅၀၀၀ ေက်ာ္သံုးစြဲကာ ပင္လယ္ကမ္းရိုးတမ္း အနားတြင္ရွိေသာ ေက်းရြာမ်ားအေရာက္ လူမႈေရး အကူအညီမ်ားေဆာင္ရြက္ေပးေနသည္မွာ အားရစရာပင္ ျဖစ္ေခ်သည္။ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားအတြက္ မ်ိဳးစပါး မ်ား လယ္ထြန္စက္မ်ား၊ သန္႔ရွင္ေသာ ေရရရွိေရး အတြက္ ေရစုတ္စက္မ်ား၊ အ၀ိစီ တြင္းမ်ားတူးေဖၚေပးေနျခင္းမ်ားႏွင္႔ အျခားေသာ လူမႈေရး အေထာက္အကူျပဳလုပ္ငန္းမ်ားအား ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ၀န္ထမ္းမ်ားကုိ ၾကည္႔ျခင္းအားျဖင္႔ ေမာပန္းျခင္း အလွ်င္းမရွိဘဲ ၿပံဳးရႊင္စြာ လုပ္ကုိင္ေနပံုမ်ားကုိ ၾကည္႔ရသည္မွာ ဖရဏာပိတီ ဂြမ္းစည္ထိ ျဖစ္ရပါတယ္။ ျမန္မာတုိင္းရင္းသားမ်ားပုိင္ Companies မ်ားအေနျဖင္႔ မိမိတုိင္းျပည္အတြင္းမွ ဒုကၡေရာက္ေနေသာသူမ်ားအား ကုူညီ ေနၾကသည္မွာ သာဓု ေခၚစရာပင္ျဖစ္ပါသည္။

အဆုိးျမင္၀ါဒီ သမားမ်ားအျမင္မွာေတာ႔ ႏုိင္ငံေတာ္က ေရေဘးသင္႔ျပည္သူမ်ားအား ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ရန္အတြက္ Companies မ်ားကုိ ကန္ထရုိက္ေပးသည္ ဟုပဲ ေျပာေျပာ ၊ ပါမစ္မ်ား မ်ားမ်ား ခ်ေပးမည္ ဟုပဲေျပာေျပာ Companies ၀န္ထမ္းမ်ားရဲ႕ ေစတနာ အနစ္နာခံမႈမ်ားအား ေလးစားစရာပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ ျဖစ္ စိတ္ေရာ ကုိယ္ပါ ျမွပ္ႏွံၿပီး ေဒသျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ အားတက္သေရာလုပ္ေနသည္မွာ အျခားေသာ ေလထဲတြင္ သႀကၤန္အေျမာက္ ပစ္ေဖါက္ေနေသာ ႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင္႔ ၄င္းတုိ႔ႏွင္႔ ဆက္ႏြယ္ေနေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားထက္ ပုိမုိ သာလြန္ေၾကာင္း ဒီတစ္ပြဲတြင္ၾကည္႔ျခင္းအားျဖင္႔ သိသာပါသည္။

NLD ပါတီ အား အပုတ္ခ်ျခင္းမဟုတ္ပါ၊ ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားကုိ ေျပာရပါက နာဂစ္ ျဖစ္ၿပီး ေနာက္ပုိင္း NLD ပါတီမွ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္လူႀကီးမ်ားသည္ ေၾကညာခ်က္စာတမ္းျဖစ္ ထုတ္ျပန္ျခင္းအလုပ္ကုိ အင္တုိက္အားတုိက္ ေဆာင္ရြက္ၾကပါတယ္။ ၿမိဳ႕နယ္ NLD ပါတီ၀င္မ်ားကလည္း အားက်မခံ ရပ္ကြက္ထဲမွာ အလွဴေငြေတြ ေကာက္ခံေနၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ ကလည္း တစ္တင္းခြဲဆန္အိတ္ (၄)အိတ္ေလာက္ကုိ ၿပီခ်င္ေလးေတြ ထုတ္ၿပီး “ ပါတီဟာ လူထု အေပၚ ဘယ္ေလာက္ေစတနာ ေကာင္းေၾကာင္း ၊ လူထု ဒုကၡေရာက္ခ်ိန္မွာ ႏုိင္ငံေတာ္ အစိုးရ က ဘာမွ် မလုပ္ေပးေပ႔မယ္႔ ဒီလုိ ဆန္ ၂ အိတ္ တစ္ပုိင္းကုိ အမ်ားစားသံုးလုိ႔ ရေအာင္ NLD ပါတီက ေ၀ငွ ေပးေနေၾကာင္း ” စသည္႔ျဖင္႔ စည္းရံုးေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ သူမ်ား မေကာင္းေၾကာင္း ကုိယ္႔ေကာင္းေၾကာင္း ေျပာၿပီး လုပ္သြားပါတယ္။

NLD ဌာနခ်ဳပ္မွ ေလေဘးကူညီေရး အတြက္ရွိစုမယ္႔စု စုလိုက္ေတာ႔ သိန္း ၂၀၀ လားမသိ ရလုိက္တယ္။ ဒါနဲ႕ လွဴဖုိ႔ စီစဥ္တယ္ ။ ဦးစိန္လွဦး ဦးစီးၿပီးေတာ႔ ဧရာ၀တီတုိင္းအတြင္း သြားေရာက္ကူမယ္။ ဓါတ္ပံုမွတ္တမ္းေတြရိုက္ၿပီး ပါတီအေနနဲ႔ ႏုိင္ငံျခားကုိ ထပ္အလွဴခံမယ္ဆုိၿပီး အစီအစဥ္ေတြဆြဲၿပီး သြားလုိက္ေတာ႔ ဘုိကေလး ၊ ဖ်ာပံုေ၇ာက္ေတာ႔ သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပုိင္ အဖြဲ႕အစည္းေတြ က ေထာင္႔ ေစေအာင္ လုပ္ကုိင္ေနတာ ျမင္ေတာ႔ ၀ိုင္း၀န္းကူညီ မလုပ္ကုိင္တဲ႕ အျပင္ ေအာက္ေျခအဆင္႔ အာဏာပိုင္မ်ားရဲ႕ ဟာကြက္ေပ်ာ႔ကြက္ေတြကုိ မွတ္တမ္း ဓါတ္ပံုရုိက္ခဲ့ေၾကာင္း ၾကားသိရလုိက္ပါတယ္။ ဒီဓါတ္ပံုေတြနဲ႕ ႏုိင္ငံျခားကုိ ျပၿပီး ျမန္မာစစ္အစိုးရ ဟာ ေရေဘးေလေဘးေတြကုိ ဂရုမျပဳဘဲ ဆႏၵခံယူပြဲကုိ အာရံုစိုက္လုပ္ေနေၾကာင္း ျပည္သူကုိ ဘန္းျပၿပီး အစိုးရ ကုိအပုတ္ခ်ဘုိ႔ ျပင္ဆင္ေနတယ္။

ဒီေတာ႔ တကယ္လက္ေတြ႕ ေျမျပင္မွာ အတိဒုကၡေရာက္ေနတဲ႕ ျပည္သူေတြကုိ ကူညီေနတဲ႕ ျပည္တြင္းမွ Companies မ်ားႏွင္႔ ျမန္မာႏုိင္ငံေရးမွာ ဆန္႔က်င္ဖက္အျမဲတမ္းလုပ္ေနေသာ NLD ပါတီတုိ႔ကို ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည္႔ပါက အျပဳသေဘာ ေဆာင္လုပ္ေနသူမ်ားႏွင္႔ အဖ်က္သေဘာေဆာင္ လုပ္ေနသူမ်ား ဆိုၿပီးအပုိင္း ၂ ပုိင္း ေတြ႕ရွိေနရပါတယ္။

ဒါ႔အျပင္ NLD ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ လူႀကီးမ်ားအေနျဖင္႔ ယခင္လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈ သမုိင္းမ်ားတြင္ အသက္ကုိ ပဓါန မထားဘဲ ျမန္မာႏုိင္ငံ ကုိ ကာကြယ္ေစာင္႔ေရွာက္ခဲ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္ေသာ္လည္း ၄င္းတုိ႔ ေနာက္လုိက္ NLD ပါတီ၀င္မ်ား သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ အတိဒုကၡေရာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ား၊ ျပည္ပႏုိင္ငံႀကီးမ်ားကုိ အားကုိးယံုၾကည္ေနသူမ်ား ေခတ္သစ္ ကၽြန္ဇတ္သြင္းျခင္သူမ်ား အျဖစ္ ျမင္ေတ႔ြရပါတယ္။ ဒီလုိ ေနာက္လုိက္ မေကာင္း တဲ႕လူေတြကုိ ဦးေဆာင္ေနတဲ႕ NLD ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ လူႀကီးမ်ားအေနျဖင္႔ ယေန႔အခ်ိန္တြင္ ဆင္ျခင္သံုးသပ္သင္႔ေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားလုိက္ ရပါတယ္။

Myanmar cyclone

U.S. hostility hampers relief

By Sara Flounders

Published May 15, 2008 12:43 AM

Is the Bush administration really trying to help the people of Myanmar recover from the natural disaster that struck there? Then why is it insisting that the Pentagon be in charge of its aid? And why did it impose sanctions on the country when it knew the cyclone was about to hit?

One of the severest storms of the century slammed into the low-lying, densely farmed Irrawaddy Delta of Myanmar on the Gulf of Bengal on May 2. It is a fertile but underdeveloped region, especially susceptible to flooding. The Delta is home to one fourth of Myanmar’s 57 million people. The last tropical cyclone to make coastal landfall was 40 years ago.

Meteorologists had been following Tropical Cyclone Nargis for a week. But when the cyclone hit land it brought with it an unpredicted tidal wave of epic proportions. A wall of water 12 feet high surged seven miles inland.

Over a million people have been left homeless and tens of thousands are missing. The estimates of deaths range from 20,000 to 100,000. Yangon, the former capital and major commercial port city, was left in shambles.

The U.S. corporate media are full of stories on the scale of the disaster and the inability of the government to cope with the relief effort. Completely omitted is any mention of the U.S. government’s own abysmal track record in providing disaster relief.

Each news article repeats the demand that Washington be given full military access to Myanmar to deliver emergency supplies. There is outrage and shock that Myanmar will not permit U.S. military planes to land or Navy ships to dock. The charge that the Myanmar government cannot possibly be trusted to deliver the supplies is repeated again and again.

What is not reported is that the Bush administration, with criminal calculation and planning, consciously made the relief efforts far more difficult. The day before Cyclone Nargis actually hit Myanmar, but when the approach of the monster storm had already being announced and tracked for a week, President George W. Bush signed a harsh new level of economic sanctions on Myanmar. Sanctions are an act of aggression, a form of economic warfare that specifically targets the poorest and most desperate.

Sanctions imposed as cyclone hit

With all its spy satellites, Washington was far more aware than the people of Myanmar of what was coming. The sanctions made direct U.S. and international donations of emergency funds and aid almost impossible. Xinhua News on May 2 reported that Bush’s executive order was worded to “block all property and interests in property of designated individuals and entities determined to be owned or controlled by the government of Burma (Myanmar).”

This criminal executive order decreeing expanded sanctions was followed within days by expressions of deep concern for the devastated population. The cynicism and hypocrisy could not be greater.

The new sanctions prevent U.S. humanitarian organizations and individuals from donating money directly to causes within impoverished Myanmar. U.S. aid organizations, such as the American Red Cross, found they could provide only supplies—not personnel or money—to the relief effort under the sanctions rules. While the U.S. corporate media have carried hundreds of reports arrogantly lecturing Myanmar on what is not being done, they are not even mentioning the impact of the new U.S. sanctions that were imposed as the storm barreled toward the country.

Based on weather satellite monitoring, many scientists had tracked the storm as it gained momentum. Nearly a week before it struck land, the Indian Meteorology Department was releasing detailed warnings of route, speed and locations. The Myanmar government, while it received text messages of warning from India starting on April 26, and announced storm warnings on state radio, does not have coastal radars to detect a cyclone’s path, nor did this impoverished country have an evacuation plan.

The U.S. government has been insisting that the Pentagon be given the right to deliver assistance with its own personnel and equipment. Evidently, this rich imperialist country has no other way to deliver humanitarian relief except at the end of a bayonet.

Many other countries, however, have found non-military ways to provide immediate assistance. The Myanmar state radio has reported that international humanitarian aid has poured in from China, India, Japan, Singapore, Italy, Bangladesh, Laos and Thailand. Arriving at the Yangon International Airport with their respective aircraft were tents, mosquito nets, power generators, medicines, water purifiers, dry potato and pork, instant noodles, biscuits, cloth, zinc sheets, hammers and nails, and candles.

The U.S. government expresses outrage that Myanmar, while it accepts aid, will not allow foreign personnel to oversee its distribution. The government-run newspaper New Light of Myanmar on May 9 explained why this is so: “The Pentagon is desperate to station their military bases in our country.”

This is not wild paranoia on the part of the military junta that rules Myanmar. The Pentagon has hardly hidden its interest in overthrowing the regime. This comes as pressure is put on the country to open up and allow the leasing of U.S. bases and U.S. corporate access to Myanmar’s vast nationalized oil and gas deposits.

Here’s how Shawn W. Crispin put it in an article entitled “The case for invading Myanmar.”

“With United States warships and air force planes at the ready, and over 1 million of Myanmar’s citizens left bedraggled, homeless and susceptible to water-borne diseases by Cyclone Nargis, the natural disaster presents an opportunity in crisis for the U.S.

“A unilateral—and potentially United Nations-approved—U.S. military intervention in the name of humanitarianism could easily turn the tide against the impoverished country’s unpopular military leaders, and simultaneously rehabilitate the legacy of lame-duck U.S. President George W. Bush’s controversial pre-emptive military policies.

“U.S. Air Force and naval vessels, including the US C-130 military aircraft now in neighboring Thailand, and the USS Kitty Hawk and USS Nimitz naval warships, are currently on standby in nearby waters. ... Policymakers in Washington are now no doubt weighing the potential pros and cons of a pre-emptive humanitarian mission in a geo-strategically pivotal and suddenly weakened country.” (Asia Times 0nline, May 10)

Shock doctrine

Many countries even in the midst of a disaster fear U.S. and Western assistance because it so often comes with strings attached, including onerous debt conditions and demands to reorganize their economy and privatize nationally owned resources.

Naomi Klein’s book, “The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism,” describes in great detail how U.S. aid, the IMF and World Bank are used to take advantage of a country in shock, even when it is faced with a devastated infrastructure from a natural calamity of a hurricane, tsunami, drought or flood. Such crises are seen as an opportunity to push through unpopular economic “shock therapy” such as selling state assets and privatizing resources. It’s therapy, all right—for the international bankers, not the affected countries.

U.S. record in New Orleans and Iraq

Missing from all the corporate media’s lecturing on what Myanmar should and could do is any mention of the U.S. ruling class’s own disastrous record in emergency planning, evacuation and relief during and after Hurricanes Katrina and Rita hit New Orleans and the Gulf Coast.

The whole world watched the criminal neglect, racism, lack of planning and total confusion as floods and broken levees drowned the city of New Orleans on Aug. 28, 2005.

This was followed by an arrogant refusal to accept assistance from organizations and individuals seeking to volunteer and an outrageous rejection of international aid. Offers of help from Cuba and Venezuela, which had fully provisioned teams of doctors on standby and offered tons of food, water and a million barrels of extra petroleum, were refused. Even French aircraft and a hospital ship standing ready in the Caribbean, along with German and Russian help, were put on hold.

International camera crews flew overhead filming desperate people clinging to rooftops. More than 20,000 people without potable water, food or sanitation packed into the Superdome and tens of thousands of others spent days at the Convention Center in blistering heat. Emergency crews from around the U.S. were prevented from reaching New Orleans.

Air Force helicopters at a base close by were ordered grounded, although pilots volunteered and pleaded to use them to evacuate people. FEMA and Homeland Security actually blocked aid and volunteers, according to many media reports. Truckloads of water and tons of material sent from around the country were never released.

Two and a half years later, tens of thousands of evacuees are still not able to return to their homes.

Pentagon in Iraq and Somalia

The Pentagon’s record in Iraq is far worse. More than five years after smashing their way into an Iraq crippled and weakened by sanctions, the U.S. military has proved unable to provide the most basic human survival needs of potable water, basic nutrition, electricity, emergency health care or education.

If more than 160,000 U.S. troops, 100,000 private contractors and the largest collection of military equipment on the planet won’t provide reliable electricity or potable water in Baghdad, should anyone expect they would do better in Yangon?

Using the excuse of a humanitarian mission in famine-stricken Somalia, the U.S. pushed through a U.N. resolution allowing Marines to occupy the capital of Mogadishu in December 1992. The outraged population drove the Marines out by the following year. The Pentagon had totally miscalculated the popular anti-imperialist sentiment, even among a desperate population.

In Myanmar, mass opposition to British and then U.S. domination is a strong current in the population. Any intervention could meet with stiff resistance, despite the suffering caused by the cyclone.

In all the U.S. media attacks on the government of Myanmar as a dictatorship, it is important to remember that the Pentagon has propped up, armed and financed brutal military dictatorships around the world–from Saudi Arabia and Indonesia to Pakistan, Chile and Congo. Their opposition to the dictatorship in Myanmar is not due to its repressive measures but that it has not undone the nationalization of the natural resources forced through by anti-colonial mass sentiment decades ago. This is what U.S. corporations are determined to reverse.

The anti-war and progressive movement should be wary of the reactionary media campaign around Myanmar. The people there have a right to immediate international assistance free of U.S. demands or sanctions.

---

Articles copyright 1995-2008 Workers World. Verbatim copying and distribution of this entire article is permitted in any medium without royalty provided this notice is preserved.

Workers World, 55 W. 17 St., NY, NY 10011
Email: ww@workers.org

ဒီေဆာင္းပါး ကုိ ဖတ္ၾကည္႔ျခင္းအားျဖင္႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ တုိက္ခုိက္သြားတဲ႕ နာဂစ္မုန္တုိင္းနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု က တစ္ပါတ္္ႀကိဳၿပီး သိေနတယ္ဆုိတာ ကုိ ေရးသားထားပါတယ္။ မုန္းတုိင္း မတုိက္ခင္ ၂ ရက္အလုိမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚတင္းၾကပ္ေသာ Econimic sanction ကုိ သမၼတ ဘုရွ္ ကလက္မွတ္ေရးထုိုး ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အေၾကာင္း ကေတာ႔ ေနာက္ ၂ ရက္အၾကာ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ Cyclone မုန္တုိင္း တုိက္ခတ္ရင္ ႏုိင္ငံတကာ က ေထာက္ပံ့ကူညီမႈမ်ားကုိ အဟန္႔အတား ျဖစ္ေစလုိ႔တဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

နာဂစ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံ တုိက္ခုိက္သြားေရာ ျမန္မာျပည္ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ပင္တဂြန္ စစ္ဌာနခ်ဳပ္က ခ်ဳပ္ကုိင္ လုပ္ေဆာင္ေနပါတယ္။ ျမန္မာကမ္းရိုးတမ္းနဲ႕ မေ၀းေသာေနရာမွ USS ေလယာဥ္တင္သေဘၤာႀကီးကုိလည္း အသင္႔ထားၿပီး မုန္တုိင္းေၾကာင္႔ ဒုကၡ ေရာက္ေနေသာသူမ်ားကုိ မရိမ္း စစ္သည္မ်ားမွလာေရာက္ကူညီမည္႔ အေၾကာင္း ကမ္းလွမ္းခ်က္ ေတာင္းဆုိခဲ့ပါတယ္။

လြန္ခဲ့ေသာ နွစ္အနည္းငယ္က ဘဂၤလားေဒရွ္႔ ႏုိင္ငံမွာ မုန္တုိင္းတုိက္ခုိက္သြားတုန္း အဲဒီ ေလယာဥ္ တင္ သေဘၤာႀကီးနဲ႕႔ သြားေရာက္ကူညီၿပီး ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ အေၾကာင္းၿပၿပီး (၆)ႏွစ္ၾကာ္သြားပါတယ္။

အခုလည္း ျမန္မာေျမေပၚမွာ ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းမ်ား ခ်ျ႔ပီး ျပန္ပါမယ္ ေျပာတုိင္း ယံုလုိ႔ မျဖစ္ပါ။

ဒါေၾကာင္႔ နအဖ က အိ္မ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံမ်ားကုိ ျပည္တြင္း ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားမွာ ၀င္ေရာက္အကူအညီ ေပးဘုိ႔ ေတာင္းဆုိလုိက္တာ မွန္ပါေၾကာင္း ေရးသားလုိက္ရပါတယ္။

ကယ္တင္ျခင္းမွ ေ၀းကြာေနေသးေသာသူမ်ား
သာကီႏြယ္
၂၁-၅-၀၈

ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း သို႕ နာဂစ္မုန္တုိင္း ၿဂိဳလ္ဆုိး ၀င္သြားၿပီးေနာက္ပုိင္း ႏုိင္ငံေတာ္ အစိုးရ မွေလေဘးဒဏ္ အျပင္းအထန္ခံစားေနရသူမ်ားအား ဦးစားေပးအစီအစဥ္မ်ားျဖင္႔ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ္လည္း လစ္ဟာေနေသးေသာ ကြက္လပ္အနည္းငယ္ က်န္ေနပါေသးေၾကာင္း လြန္ခဲ့ေသာ ရက္ပုိင္းက မိတ္ေဆြမ်ား သြားေရာက္လွဴဒါန္းခဲ့ေသာ ဧရာ၀တီတုိင္း ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္အပုိင္ ေက်းရြာမ်ားအတြင္း ေတြ႔ရွိခဲ့ရပါတယ္။
ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲမ်ားမွ အင္တုိက္အားတုိက္ေဆာင္ရြက္ေနေသာ္လည္း ေအာက္ေျခအဆင္႔ အာဏာပုိင္မ်ားရဲ႕ အားနည္းခ်က္လုိဘဲ ေျပာရမလား? ေက်းရြာမွရွိတဲ႕ ရယက အဖြဲ႕၀င္မ်ားရဲ႕ အားထုတ္ႀကိဳပမ္းမႈမ်ား ညံဖ်င္း၍ လားေတာ႔မသိ။
ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္အပုိင္ သကယ္ေခ်ာင္းေက်းရြာ ၊ကၽြန္းညိဳႀကီးေက်းရြာ၊ ေညာင္လင္ကုန္းေက်းရြာ၊ ေထာကနီေက်းရြာ ၊က်ံဳတရယ္ -သံဒိေက်းရြာ မ်ားႏွင္႔ ကြင္ျပဳန္းေက်းရြာမ်ားတြင္ စုစုေပါင္း ခန္႔မွန္း လူဦးေရက ၃၅၀၀ ေက်ာ္တြင္ ေဒသခံမ်ားအေျပာအရ ရြာအားလံုးၿခံဳေျပာရပါက ခန္႔မွန္း ၅၆၀ ခန္႔ ေသဆံုးသြားေၾကာင္း က်န္လူမ်ားကေတာ႔ ေရ ေဘးေလးေဘး ဒဏ္မ်ားေၾကာင္႔ အတိဒုကၡေရာက္ေနၾကရၿပီး ေက်းရြာ ရယက ဥကၠဌ ႏွင္႔ အဖြဲ႕ကလည္း ေဒးဒရဲၿမိဳ႕ အာဏာပုိင္မ်ားထံ သတင္းပုိ္႔ အကူအညီေတာင္းခံထားေသာ္လည္း(၁၇-၅-၀၈) ရက္ေန႔ထိ မည္သည္႕ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းမွ ေရာက္ရွိလာျခင္း မရွိေသးေၾကာင္း သိရွိရပါတယ္။
ဒါေၾကာင္႔ INGOs မဟုတ္ေသာ ျပည္တြင္းမွ ေစတနာရွင္ျပည္သူမ်ားမွ ေက်းရြာ အေရာက္ ဆင္းၿပီး ေထာက္ပံ့ေရး ပစၥည္းမ်ား ေပးအပ္ျခင္းေၾကာင္႔ ၾကားသိရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
မၾကာခင္အခ်ိန္အတြင္းမွာေတာ႔ ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းမ်ားႏွင္႔ သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပုိင္မ်ား ဆင္းသြားမွာပါ ေလာေလာဆယ္ေတာ႔ (၃-၅-၀၈) ရက္ေန႔ ကစၿပီး (၁၇-၅-၀၈)ရက္ေန႔ထိ အတိဒုကၡေရာက္ေနတာေတာ႔ အမွန္ဘဲျဖစ္ပါတယ္။

INGO မ်ား လုုပ္စားေနသည္႔ နာဂစ္

သာကီႏြယ္

၂၁-၅-၀၈

ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း မွ INGO အဖြဲ႕အစည္းေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာရွိပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႕အစည္းမ်ားထဲတြင္ World Vision အဖြဲ႕ အပါအ၀င္ စုစုေပါင္း ၃၀ ခန္႔ရွိၿပီး အဆုိပါ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ ၀န္ထမ္းမ်ားလစာသည္လည္း အေမရိကန္ေဒၚလာစား ၀န္ထမ္းမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ INGOs အဖြဲ႕မ်ားသည္ ျပည္တြင္း တြင္ Project လုပ္ငန္းမ်ား ျပကာ ေဒၚလာေတာင္းစားေနေသာ အဖြဲ႕မ်ားပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင္႔ ယခင္နာဂစ္ မျဖစ္ခင္ ရက္ပုိင္းမ်ားအတြင္း ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ HIV/ AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ား ကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား ၊ မူယစ္ေဆးသံုးစြဲသည္႔ လူငယ္မ်ားအား ေဆးျဖတ္သည္႔ လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံ အႏွံ စာရြက္မ်ားေပၚတြင္ လုပ္ငန္းမ်ားလုပ္ျပေနၿပီး ျပည္ပႏုိင္ငံမ်ား မွရရွိေသာ အလွဴေငြ ေဒၚလာမ်ားအား ၄၀%ကုိ လုပ္ငန္းအလုပ္ျပ ၆၀% ကုိ အိတ္ထဲထည္႔ ၿပီး လုပ္ေဆာင္ေနၾကသူမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။

ယခုနာဂစ္ ျဖစ္ေတာ႔ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသတြင္ ေရ ေဘး၊ ေလေဘးသင္႔သူမ်ား ေသဆံုးသူမ်ား ၊ ဒုကၡသည္မ်ား ကုိ အေၾကာင္းျပ မွတ္တမ္း ဓါတ္ပံုရိုက္ ၿပီး ကမၻာသို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ မည္၍ မည္မွ် ျပည္သူလူထုႀကီး ဒုကၡေရာက္ေနၾကပါၿပီး ၀ိုင္း၀န္း ကူညီ လွဴဒါန္းၾကပါလုိ႔ မရွက္မေၾကာက္ အလွဴခံ ၊ ရရွိလာတဲ႕ ေဒၚလာေငြေၾကးမ်ားကုိ ထံုစံ အတုိင္း ေ၀ျခမ္းေရးလုပ္ ေလေဘးသင္႔ ေဒသမ်ားတြင္ေတာ႔ အနည္းငယ္ ဟန္ျပသာလုပ္ ယံုသာရွိၿပီး ေငြကုန္သြားေတာ႔ တစ္ခါ ေဒသ ေတြကုိ ဓါတ္ပံုရိုက္ ထပ္အလွဴခံ ၊ အလုပ္ျဖစ္ေနပါတယ္။

တကယ္ေတာ႔ ေဒသက ရတဲ႕လူနည္းနည္း ၊ ႏုိင္ငံေတာ္လည္း သိကၡာက် INGOs မ်ားကေတာ႔ အလုပ္ျဖစ္ပါဘဲ။

ႏိိုင္ငံရပ္ျခားက အလွဴရွင္မ်ားဖက္ကုိ ျပန္ၾကည္႔ရင္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ႔ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင္႔ ျမန္မာျပည္သူေတြ အတိဒုကၡ ေရာက္ေနၿပီး ဒါေၾကာင္႔ လွဴရမည္႔ ၿပီးရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ တြင္းက အတိဒုကၡ ေရာက္ေန႔တဲ႔ လူထုကို ကူညီရန္ ျမန္မာ စစ္အစိုးရ ဟာ ဘာမွ မလုပ္လုိ႔ ျပည္တြင္း က INGOs မ်ားကုိ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္း မည္႔ဆုိၿပီး ဆက္သြယ္၊ ၿပီးရင္ လက္၀ါးျခင္းရုိက္တာက အလွဴေငြ ေဒၚလာသံုးသန္း လွဴမည္႔ စာရင္းျပ ၊ ၿပီးရင္ အဲဒီ INGO ကုိ လာဘ္ ေဒၚလာ ၃သိန္းေလာက္ေပး၊ က်န္တာ မေပးဘဲ အခြန္တိမ္းေရွာင္ လုပ္စားေနၾက မွာပါ။ ျပည္တြင္း က Ingo မ်ားကလည္း စာရင္းလိမ္ျပ ေပးတဲ႕ ေဒၚလာ ၃ သိန္းေလာက္ယူၿပီး လုပ္ကြက္ေလး နည္းနည္းပါးပါးျပ အလုပ္ျဖစ္ေနတဲ႔ နာဂစ္ လုိ႔ ေျပာရမွာပါ။

ျငင္းမရႏုိင္ေသာအခ်က္မ်ား

သာကီႏြယ္

၁၇-၅-၀၈

နာဂစ္မုန္တုိင္းတုိက္ခုိက္သြားၿပီးေနာက္ပုိင္း ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ၊ ရွင္းလင္းေရး ႏွင္႔ ေထာက္ပံ့ပစၥည္းမ်ား ေပးအပ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ သက္ဆိုင္ရာ တာ၀န္ရွိသူမ်ားမွ ကြပ္ကဲႀကီးၾကပ္ၿပီး လုပ္ေဆာင္ေနပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာေတာ႔ အမွတ္(၁၁) ေျချမန္တပ္မ၊ အမွတ္(၇၇) ေျချမန္တပ္မ ႏွင္႔ တပ္မေတာ္(ေရ) တပ္မေတာ္(ေလ) ရန္ကုန္တပ္နယ္၊ အင္းတုိင္ တပ္နယ္အတြင္းမွ တပ္မေတာ္သားမ်ား ႏွင္႔ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး အသင္း၀င္မ်ား၊ လူမႈေရး အသင္းအဖြဲ႔မ်ားနွင္႔ ေစတနာရွင္ လုပ္အားဒါနအဖြဲ႕မ်ား (ကုိလူေခ်ာတုိ႔ အဖြဲ႕)တုိ႔ ပင္ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိအင္တိုက္အားတုိက္နဲ႕စက္ယႏၱာယား အကူအညီမ်ားနွင္႔ ၿပိ္ဳလဲ သစ္ပင္မ်ားရွင္းလင္းခုတ္ထြင္းျခင္း၊ အမိႈက္မ်ားရွင္းလင္းျခင္း ဓါတ္တုိင္မ်ား စိုက္ထူျခင္းႏွင္႔ ေရ မီးမ်ား ပံုမွန္ ျပန္လာေရးေဆာင္ရြက္ၾကရာတြင္ မယံုၾကည္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ (၂) ပတ္အတြင္း (၁၅-၅-၀၈)ရက္ေန႕႔တြင္ ပံုမွန္အတုိင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးမွာ လည္ပတ္သြားႏုိင္ပါတယ္။လွ်ပ္စစ္မီးေတြလည္း ပံုမွန္ရရွိေနတဲ႕ ၿမိဳ႕နယ္ေတြ ရရွိေနၾကပါၿပီး၊ ဒါဟာ တပ္မေတာ္သားေတြနဲ႕ လူမႈေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႕ စက္ယႏၱာယား စြမ္းပကားမ်ားေၾကာင္႔ ျဖစ္ပါတယ္။ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က အခ်ိဳ႕ အျမင္မၾကည္လင္သူမ်ားကေတာ႕႔ ဘယ္လုိမွ အျမင္မၾကည္ၾကေသးပါဘူး။ စစ္တပ္က လာေရာက္ကူညီတာကုိဘဲ “ ထင္းလုိလုိ႔ လာလုပ္ၾကတာပါတဲ႔” ဘယ္ေလာက္ ပါးရိုက္ခ်င္စရာ ေကာင္းသလဲ။

ဧရာ၀တီတုိင္းမွာလည္း တပ္မ(၆၆) က ေလေဘးသင္႔ ေက်းရြာမ်ားအေရာက္ ရဟတ္ယာဥ္မ်ားနဲ႔ ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းမ်ားကုိ သြားေရာက္ပုိ႔ေဆာင္ေနတာ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႕႔ျမင္ေနရပါတယ္။ ႏုိင္ငံတကာက ေပးတဲ႕ အကူအညီမ်ားနဲ႔ ျပည္တြင္းက ေပးတဲ႕ အကူအညီမ်ားကုိ ေလေဘးသင္႔ ဒုကၡေရာက္ေနသူမ်ားလက္၀ယ္အေရာက္ ေပးပုိ႔ေနၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားမွာ တပ္မ(၆၆) မွစစ္သည္မ်ားမွ ေသဆံုးသူမ်ားရဲ႕ လက္၀တ္တန္ဆာမ်ားကုိ ျဖတ္ေတာက္ယူငင္ေနေၾကာင္း မဟုတ္တမ္းတရား ေလွ်ာက္ေျပာေနၾကပါတယ္။ တပ္မေတာ္သားေတြ ဟာ အထက္ကေပးအပ္တဲ႕ အမိန္႔နဲ႕ တာ၀န္မ်ား အတုိင္း ထမ္းေဆာင္ေနၾကသူမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ အမိန္႔ကို လြန္ဆန္ၿပီး မလုပ္ၾကပါဘူး။ ဘယ္အရာရွိက ဒီေလာက္အပူစာမ်ားကုိ ယူငင္ဘုိ႔ေစခုိင္းမွာလည္း ဗုဒၶဘာသာျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား ပီပီ ေရနစ္သူမ်ားကုိ ၀ါးကူ မထုိးပါ။ ဘုိကေလးေရာက္ခဲ႔စဥ္ တပ္မ(၆၆) စစ္သည္မ်ားႏွင္႔ စာေရးသူ ေတြ႔ဆံုခဲ႔ရပါသည္။ တပ္မလက္ေအာက္ခံ တပ္ရင္းမ်ားမွ စစ္သည္ႏွင္႔ အရာရွိမ်ားသည္ အလြန္ ၾကင္နာဂရုဏာ တရားမ်ားရွိၾကေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရပါတယ္။ ေက်းလက္က လူထုကလည္း တပ္မ(၆၆) စစ္သည္ႏွင္႔ အရာရွိမ်ားကုိ အားကုိးယံုၾကည္ ၾကသလုိ ဘုိကေလးၿမိဳ႕ေပၚမွ ဦးေအာင္ခင္ဘုိ (NLD) အသုိင္းအ၀ိုင္းမွ အပ အားလုံုးေသာ ၿမိဳ႕လူထုက ၾကည္ျဖဴၾကပါတယ္။ ဘုိကေလးၿမိဳ႕ကုိ တပ္မ (၆၆) ကလာေရာက္တာ ေစာသြားေၾကာင္း လာတာေနာက္က်ရင္ ဘုိကေလးၿမိဳ႕ တြင္(၃-၅-၀၈) ရက္ေန႔က အိမ္ဆုိင္ေလး တစ္ဆုိင္ကုိ မသမာသူမ်ားမွ ဒုတ္ဓါးမ်ား ျဖင္႔ ၀ုိင္း၀န္း လုယက္သြားပါတယ္။ (၄-၅-၀၈)ရက္ေန႔ ေရာက္ေတာ႔ ဒီလုိဆူပူလုယက္လုိ႔သူမ်ား ၿငိမ္သြားပါတယ္။ အခ်ိန္မီ စစ္တပ္ က ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားေအာင္ ေဆာင္ရြက္လုိက္ႏုိင္ျခင္းေၾကာင္႔ ၿမိဳ႕လူထု ေခါင္းျပားေအာင္ အိပ္စက္ႏုိင္သြားၾကပါတယ္။ ဒီလုိဘဲ ဘုိကေလးၿမစ္အတြင္းမွ ပုိက္ဆံ ေလး ၅၀၀ ၊ ၁၀၀၀ ႏွင္႔ လူသတ္သူမ်ားရွိပါတယ္ ဒါ႔အျပင္ ေသဆံုးသူမ်ားရဲ႕ လက္၀တ္ရတနာမ်ားကုိ လက္မွာရွိ လက္ျဖတ္၊ လည္းပင္းမွာရွိရင္ ဆြဲျဖဳတ္ ၊ လက္စြပ္ဆုိရင္ လက္ညိွးျဖတ္ ရိုင္းဆုိင္းလုိက္တဲက ပင္လယ္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကုိ တပ္မ(၆၆) စစ္သည္မ်ားကို ပစ္ခတ္ ႏွိမ္းနင္းရပါတယ္။ စစ္သည္ေတြ စစ္ေလွေမာင္းၿပီး လုိက္လံ ဓါးျပတုိက္ဖုိ႔ ေနေနသာသာ featuge လုပ္ေနရလုိ႔ မအားလပ္ၾကပါဘူး။ ဒါကုိ ဘုိကေလး အျပင္က လူမ်ားမသိေပ႔မယ္ ဘုိ ကေလးသားတုိင္း သိပါတယ္။

ဒါေၾကာင္႔ တပ္မေတာ္သားမ်ား သာမကူညီရင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကလည္း ဒီေလာက္အခ်ိန္တုိေလးအတြင္းမွာ ပံုမွန္ျပန္မျဖစ္ႏုိင္သလုိ

ဧရာ၀တီတုိင္း မွာလည္း အသက္ရွင္က်န္ရစ္သူမ်ား ဆက္လက္ရွင္သန္ႏုိင္ေရးမွာလည္း အထစ္အေငါ႔မ်ား ျဖစ္ေနမွာပါ ဒါေတြ႕ဟာ ျငင္းမရႏုိင္ေသာ အခ်က္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေရးသားလုိက္ရပါတယ္။

လူျဖစ္ရတဲ႕ ဒုကၡ
သာကီႏြယ္
၁၅-၅-၀၈

မႀကံဳစဖူး အျဖစ္ဆုိးႀကီးက ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသႏွင္႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အႏွံ တုိက္ခုိက္သြားပါတယ္။ နာဂစ္ရဲ႕ ရိုင္းဆုိင္း ယုတ္မာမႈမ်ားဟာ အလြန္ဆုိး၀ါးၿပီး မထင္မွတ္ေသာေနရာက မထင္မွတ္ေသာ အခ်ိန္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ၂ရက္ ၅လ ေန႔ သန္းေခါင္ယံ အခ်ိန္မွာ တုိက္ခိုက္သြားခ်ိန္မွာ ဘုိကေလးၿမိဳ႕ ၀န္းက်င္မွာ ေတာ႔ ည ၁၀နာရီ ၀န္းက်င္ ေလာက္မွာ ပြဲၾကမ္းသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္လုိ႔ ၿမိဳ႕ႀကီး ျပၾကီးမွာ လူအေသအေပ်ာက္က ခုဂဏန္း မျပည္႔ေသာ္လည္း ၊ ဧရာ၀တီတုိင္းအတြင္းက ဘုိကေလး နဲ႕ လပြတၱာ ၿမိဳ႕ေတြမွာေတာ႔ ေသြးပ်က္မတက္ ျဖစ္သြားရပါတယ္။
မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ရဲ႕ မိသား စုအေၾကာင္း ေလးေျပာရရင္႔ -- ရင္႔နင္႔စရာ ေကာင္းပါတယ္။
ဘုိကေလးၿမိဳ႕နယ္ ကဒံုကနိ ေက်းရြာက မိသားစု တစ္စုေပါ႔ ။ ဖခင္လုပ္သူက ေရ၊ ေလေတြ ႀကီးလာေတာ႔ ဇနီးျဖစ္သူနဲ႕ သား ၂ေယာက္ကုိ ဆြဲေခၚၿပီး ေရ ေလေတြ ႀကီးေနတဲ႕ ေခ်ာင္းရိုးေလး အတုိင္း မိသားစု တက္ညီ လက္ညီ နဲ႕ ေသေဘးအတြက္ ေရကူးေနခ်ိန္မွာ သားအႀကီး ျဖစ္သူ (၁၀)တန္းေက်ာင္းသားက အားေလွ်ာ႔လာၿပီး “ ေဖေဖ သားမကူးႏုိင္ေတာ႔ဘူး ၊ သားကုိထားခဲ့ပါေတာ”႔လုိ႔ ေျပာေတာ႕ ၊ မိခင္ျဖစ္သူက “သားရယ္ --ေမေမ လည္း ေရမကူးတက္ပါဘူး ဒါေပမယ္႔ ရေအာင္ကူးပါ ဒါမွ တုိ႔မိသားစု အသက္ရွင္မွာ ” လုိ႔ ျပန္အားေပးရတယ္။ သား ႀကီး ျဖစ္သူက အနည္းငယ္အားတင္းကူးခတ္ရင္း အားကုန္လာေတာ႔ ဖခင္ရဲ႕ ကပံုစကုိ ဆုပ္ကုိင္ထားရာ ကေန လက္တြဲျဖဳတ္က်န္ခဲ႔ပါတယ္။ ဒီ ျဖစ္အင္ကုိ ၾကည္႔ၿပီး ကမ္းစပ္ ေရာက္ခါလုလု ဆဲဆဲမွာ မိခင္ျဖစ္သူက သားႀကီးေရ --လုိ႕ ေအာေခၚရင္ ေယာက်ၤား ျဖစ္သူရဲ႕ လက္ေမာင္းရင္း ဆုပ္ကုိင္ထားေနရာမွ လြတ္ထြက္သြားၿပီး ေရထဲမိုးထဲမွာ က်န္ရစ္ခဲ႔ပါတယ္။ သားအငယ္ေကာင္ ေလးကေတာ႔ (၄)ႏွစ္သား သာသာေလးပါ။ သားငယ္ေလးကုိ ဖခင္ ျဖစ္သူက ဘယ္လက္နဲ႕ ပုိက္ၿပီး ညာလက္နဲ႕ကူးခတ္ေနခ်ိန္မွာ သားငယ္ေလးက ” ေဖႀကီး သားေၾကာက္တယ္ ။သားကုိ မထားခဲ့ပါနဲ႕ လုိ႔ ေျပာေတာ႔” ဖခင္ျဖစ္သူက ေအးပါသားေလးရာ အားတင္းထားပါတဲ့၊ သားငယ္ေလးက ျမဳပ္ခ်ည္ ေပၚခ်ည္နဲ႕ ဖခင္ လက္ထဲမွာလိုက္ပါေနရင္း ဖခင္ ျဖစ္သူက သားကုိ သတိရလုိ႔ ၾကည္႔ေတာ႔ အသက္မရွိေတာ႔ဘူး။ ဒါနဲ႕ ဖခင္ျဖစ္သူက ၀မ္းနည္းစြာနဲ႕ပဲ သားငယ္ေလးကုိ မ်က္ရည္ ေတြ ၊ မုိးေရ ေတြၾကားထဲ႕က သားငယ္ေလးရဲ႕ အေလာင္းကုိ္ သစ္ပင္တစ္ခုမွာ ႏြယ္ႀကိဳးမ်ားနဲ႕ ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီး ကမ္းေပၚေရာက္ေတာ႔ သတိလစ္ေမ႔ေမ်ာသြားတယ္။ သတီရလာေတာ႕႔ ေရ ေတြလည္း က်ၿပီး ေလေတြလည္း ၿငိမ္ေနၿပီး ပင္လယ္ ဟာလည္း သူမဟုတ္သလုိ႔ ၿငိမ္သက္ေနၿပီး ရပ္ရြာက ဖခင္ျဖစ္သူကို ၀ိုင္းေမး ေတာ႔ သားငယ္ေလးကုိ သစ္ပင္မွာ ႏြယ္ႀကိဳးနဲ႕ ခ်ည္ေႏွာင္ခဲ႔ေၾကာင္ းေျပာေတာ႔ ရြာသားေတြသြားၾကည္႔ေတာ႔ ကေလးငယ္ေလး ဟာ သစ္ပင္ထိပ္ဖ်ား တစ္ခုမွာ ေရာက္ေနတယ္။ အဲဒီေန႔ ၃-၅-၀၈ ရက္ေန႔ ညေနပုိင္း ကစၿပီး ဖခင္ျဖစ္သူဟာ စကားမေျပာႏုိင္ေတာ႕ဘဲ ငိုလိုက္ရီလုိက္ နဲ႕ အရက္ေတြမူးေနၿပီး ဘာေမးေမး ဘာေျပာေျပာ မေျဖေတာ႔ဘူး တစ္ခါတစ္ရံ ပင္လယ္ဖက္ ကုိ တစ္ေယာက္တည္းသြားၿပီး ငိုေနတယ္။
ေမးလုိ႔လည္းမရ --
ေျပာလုိ႔လည္းမရ --
လူျဖစ္ရတဲ႕ဒုကၡ

ဒီမုိကေရစီႏွင္႔ ျပည္သူမ်ား ေ၀းေစရန္ ကန္႔ကြက္မဲ ေပးဖုိ႔ တုိက္တြန္းေနၾကသူမ်ား- ၂

သာကီႏြယ္

၂ - ၅ - ၀၈

ျမန္မာ႔ဒီမုိကေရစီ ေရးအတြက္ ဘက္ေပါင္းစံု ေထာင္႔ ေပါင္းစံုမွ ေဆာင္ရြက္ေနၾကပါတယ္။အဲဒီ အထဲမွာ တိုင္းျပည္ ႏွင္႕႔လူမ်ိဳးအတြက္ အေျခခံက်ေသာ ၊ယထာဘူတ က်ေသာ ဒီမုိကေရစီ ရရွိဖုိ႔ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားမွာ အျခားသူမ်ားမဟုတ္ လက္ရွိ တပ္မေတာ္အစိုးရ ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ဘာေၾကာင္႔ ဒီလုိေျပာရပါသလဲ ဆုိရင္ ႏုိင္ငံတကာ ဒီမုိကေရစီ စံခ်ိန္္ စံညႊန္းမ်ားကုိ မိမိရဲ႕တိုိင္းျပည္၊ ျပည္သူလူထုမ်ားႏွင္႕႔ ကုိက္ညီေအာင္ ေရးဆြဲၿပီး ကုိယ္႔ အုိး နဲ႕ ကုိယ္႔ဆန္ တန္ရံုး ေရးဆြဲထားလုိ႔ ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ကုိယ္႔ပါ၀င္ေရးဆြဲျခင္းမရွိလုိ႔ အခု စစ္အစိုးရ ေရးဆြဲထားတဲ႕ ၂၀၀၈ ခုနွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဟာ တရားမွ် တမႈမရွိပါဘူးလုိ႔ ေျပာေနတဲ႕NLD အပါအ၀င္ ျပည္တြင္းမွ ဒီမုိကေရစီ အသံေကာင္း ဟစ္ေနသူမ်ားႏွင္႔ ျပည္ပေရာက္ ဒီမုိကေရစီ ေရး လုပ္စားသူမ်ား ဖြဲ႕စည္းပံု ါအေျခခံဥပေဒကုိ ကန္႕ကြက္မဲ ထည္႕႔ဖို႔ ျပည္သူလူထုအား တုိက္တြန္းေနပါတယ္။ ဒါဟာလည္း စစ္အစိုးရ အဖြဲ႕၀င္ေတြေလာက္ ဒီ NLD နဲ႕ ဒီမုိကေရစီ ေရး လုပ္စားေနသူမ်ား ဟာ အေတြ႕အႀကံဳ ႏုနယ္ၿပီး ကုိယ္ ဘက္ကိုယ္႔ ယက္တက္တဲ႕ လိပ္မ်ိဳးမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားေနပါတယ္။ အမွားရွိ ရင္ အမွန္ရွိမယ္၊ အေကာင္းရွိရင္ အဆုိးရွိမယ္၊ မွန္တာလုပ္ရင္ ဖ်က္တဲ႕သူရွိမယ္ ဒါဟာေလာက နိယာမ တရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ဘာေၾကာင္႔ စစ္အစိုးရ မွန္ေနၿပီ ဒီမုိကေရစီ ေရးလုပ္စားသူမ်ားက မွားယြင္းေနပါသလဲ ဆုိတာ တစ္ခ်က္ေလာက္ေထာက္ျပခ်င္ပါတယ္။အဲဒီ အခ်က္ကေတာ႔ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒတြင္ ----

“တိုင္းရင္းသားမ်ား အေရးကုိ တင္းျပည္႕ က်ပ္ျပည္႔ ေပးမထားပါဘူး” တြင္တြင္ျငင္းေနေသာ သူမ်ားထဲမွ တစ္ဦးကုိ ေထာက္ျပခ်င္ပါတယ္။ ရန္ကုန္တုိင္း ၊ ၇န္ကုန္ၿမိဳ႕ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕ ရွမ္းလမ္းမႀကီးေပၚမွ ာေနထုိင္တဲ႕ ရွမ္းတုိင္းရင္းသားမ်ား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ဥကၠဌ ေဟာင္း ဦးေရႊအုန္း ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးေရႊအုန္း ဆက္ေျပာေနတာကေတာ႔ “ယခုလက္ရွိ ဖြဲ႕စည္းပံုမွာ တုိင္း ၇ တုိင္း ၊ ျပည္နယ္ ၇ ျပည္နယ္ နဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင္႔ ရ ေဒသမ်ား ပါ၀င္ ေနပါတယ္။ ဒီလုိတုိင္း ၇ တုိင္းမွာ ဗမာ ၁ ကေန ဗမာ ၇ ထိ ျဖစ္ေနၿပီ က်န္ျပည္နယ္္ ေတြကုိ ဗမာေတြ ေလာက္ အခြင္႔အေရး မေပးထားေၾကာင္း ၊ စစ္ အစိုးရ က ဗမာ လူမ်ိဳးႀကီး ၀ါဒ ကုိ ဆုပ္ကုိင္ထားၿပီ ၄၇ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒအတုိင္း ကရင္ ၁ က်ပ္ ဗမာ ၁ က်ပ္ မျဖစ္ေၾကာင္း ” ေျပာဆုိေနပါတယ္။

ဦးေရႊအုန္း စကားမ်ားကုိ ေျဖရွင္းရပါက--------

တုိင္း ၇ တုိင္း သည္ ဗမာ လူမ်ိဳးမ်ားကုိ အေျခခံထားၿပီး ျပည္နယ္ ၇ ျပည္က ေတာ႔ တုိင္းရင္းသား မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားကုိ အေျခခံထားတာ မွန္ပါတယ္။ ဗမာ ၁ ကေန ဗမာ ၇ ထိဆုိတာလည္း မွန္ပါတယ္။ဗမာ သည္ ဗုဒၵဘာသာ လူမ်ိဳးမ်ား ပီပီ သေဘာထား ႀကီးမားသူမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ျမန္မာႏုိင္ငံ အက်ယ္အ၀န္း စတုရမ္း မုိင္ေပါင္း ၂၆ ၁၂၂၈ မုိင္ က်ယ္ ၀န္းေသာ အမိ ျမန္မာ ျပည္ႀကီးတြင္ တုိင္းရင္းသားမ်ိဳးႏြယ္စုေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ေနထုိင္ကာ ဗမာတုိင္းရင္းသားမ်ားသည္ လူဦးေရ အမ်ားဆံုးဆုိတာ မွန္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ဗမာမ်ားသည္ အထက္တြင္ ဆုိခဲ့သည္အတုိင္း ဗုဒၵဘာသာ၀င္မ်ားပီပီ တုိင္းရင္းသား ညီရင္းအကုိ ေမာင္ရင္းႏွမ မ်ားအား ေအး အတူ ပူအမွ် တစ္အိမ္တည္းေန တစ္ေရ တည္း ေသာက္ခ်စ္ခင္ လက္တြဲၿပီး မိမိ ရဲ႕ မိသားစု အိမ္ႀကီးကုိ တုိးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္း ေဖၚေဆာင္ေနပါတယ္။ ဦးေရႊအုန္း ေျပာသလုိ ဗမာလူမ်ိဳးႀကီး ၀ါဒကုိ ဆုပ္ကုိင္ထားၿပီး က်န္တုိင္းရင္းသား ညီရင္းအကုိမ်ားကုိ ပစ္ပယ္ မထားပါဘူး ၊ဒီေန ႔ စစ္အစိုးရ ဟာ တုိင္းျပည္ အ၀ွမ္း ေတာေရာ ၿမိဳ႕ပါ မက်န္ ဘတ္စံု ဖံြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေစရန္ အတြက္ လမ္းတံတား ၊ ဆည္ေျမာင္းေခ်ာင္းကန္ မ်ား ေဖါက္လုပ္ေပးျခင္း ၊ တကၠသိုလ္ အပါအ၀င္ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားအား ျပည္နယ္ အ၀ွမ္းတြင္ ေဆာက္လုပ္ေပးျခင္းမ်ားအပါအ၀င္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွ ယေန႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ထိ နယ္စပ္ေဒသ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရး လုပ္ငန္းမ်ားနဲ႔ ေက်းလက္ေဒသ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ၀န္ႀကီးဌာန အသီးသီးက အရွိန္ အဟုန္ ျမွင္႔ ေဆာင္ရြက္လုပ္ကုိင္ေနတာ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ ဒါေတြ ဟာ ျငင္းမရ တဲ႕ အခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးေရႊအုန္း ေျပာသလုိ ဗမာ ေတြဟာ လူမ်ိဳးႀကီး ၀ါဒ ကုိဆုပ္ကုိင္ထားမည္ ဆုိရင္ ၊ ျမန္မာ ျပည္ ေျမပံုႀကီးကုိ ျပန္ၾကည္႔ေစခ်င္ပါသည္ ။ တုိင္း ၇ တုိင္းလံုးတြင္ သဘာ၀ ေျမေပၚေအာက္ ေရေပၚေရေအာက္ သယံဇာတမ်ား ၊ကၽြန္း သတၱဳ ၊ ေရနံ သဘာ၀တြင္းထြက္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာမ်ား နဲ႕ ပင္လယ္ ထြက္ကုန္မ်ား ေပၚၾကြယ္ ၀လြန္းပါတယ္။ ျမန္မာ ေတြ႕ရဲ႕ အဓိ္က စားသံုးသီႏွံ ျဖစ္ေသာ ဆန္စပါးဟာလည္း တုိင္း ၇ တုိင္း အတြင္း မွ အလွ်ံပယ္ထြက္ရွိပါတယ္။ဗမာ ေတြသာ လက္၀ါးႀကီး အုပ္ထားမည္ ဆုိပါ က တုိင္း ၇ တုိင္းသာ ဖြ႔ံၿဖိဳး တုိးတက္ေနၿပီး က်န္ ျပည္နယ္ ေတြဟာ ဘယ္လုိ ရပ္တည္မလဲ ဆုိတာ ေတြးသင္႔ပါတယ္။ စစ္ အစိုးရ က တုိင္း ႏွင္႔ ျပည္နယ္ မခြဲျခား ဘဲ တစ္ေျပညီ ဖြံ႔ ၿဖိဳးတုိးတက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား ကုိ အလာကား လုပ္ေနျခင္း မဟုတ္ပါ။ ကခ်င္ျပည္နယ္ ၊ ခ်င္း ျပည္နယ္ ၊ ကယားျပည္နယ္ ၊ ကရင္ ျပည္နယ္ စတဲ့ျပည္နယ္ေတြကုိ လစ္လွ်ဳ ရႈထားပါက က်န္တိုင္းရင္းသား ဘယ္လုိရပ္တည္မလဲ ဆုိတာ ေတြးၾကည္႔သင္႔ပါတယ္။ တုိင္းရင္းသား ညီအကုိ္ အခ်င္းခ်င္း လူေနမႈ ဘ၀ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ ျဖည္႔ဆည္းေဆာင္ရြက္ ေပးေနလုိ ရပ္တည္ေနထုိင္ ႏုိင္ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ။ဥပမာ အားျဖင္႔ ေဒသထြက္ကုန္မ်ားထဲ ဆန္ကို တုိင္းေက်ာ္ ျပည္ေက်ာ္သယ္ေဆာင္ခြင္႔ ပိတ္ပင္လုိက္ပါက ျပည္နယ္အမ်ားစု ဘာ ႏွင္႔သြားစားရမလဲ လုိ႔ ေမးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ဥပမာ တစ္ခု တင္ျပရပါက ---------

၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ဆုိဗီယက္ ျပည္ေထာင္စုႏုိင္ငံ ႀကီး ဘာေၾကာင္႔ ၿပိဳကြဲရသလဲ ဆုိတာ ျပန္လည္ ေတြးၾကည္႔ ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ဆုိဗီယက္ ျပည္ေထာင္စု သည္ တုိင္းျပည္ ဧရိယာ က်ယ္၀န္းလြန္းသည္႔ အတြက္ ႏုိင္ငံငယ္မ်ားအျဖစ္သတ္မွတ္ၿပီး ႏုိင္ငံေပါင္း ၁၅ ႏုိင္ငံ နဲ႕ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ ထား တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သက္ဆိုင္ရာ ႏုိင္ငံမ်ားအလုိက္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ က အစ သီးျခားစီ ရပ္တည္ ေနႏုိင္ေအာင္ အကၽြမ္းမဲ႕ အာဏာမ်ားကုိ ေပးထားပါတယ္။ ဆုိဗီယက္ ျပည္ေထာင္စုႀကီးရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ေဂါ႕ဘာေခ်ာ႔ ဟာ ပယ္ရီစတိြဳင္ကာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ေတြလုပ္ေတာ႔ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ဖရုိဖရဲ ျဖစ္ခ်ိန္မွာ အင္အား အေတာင္းအတင္းဆံုး ျဖစ္တဲ့ရွရွား ႏုိင္ငံမွာ ယလ္ဆင္ က ကြန္ျမဴနစ္ ဆန္႔က်င္သူ အျဖစ္ ထင္ရွားလာပါတယ္။ ရုရွားႏုိင္ငံ ကုိ အေျချပဳၿပီး ဖြဲ႕စည္းထားတဲ႔ ဆိုွဗီယက္ ျပည္ေထာင္စု ႀကီးမွာ ရႈပေဗဒ သေဘာအရ ေျပာရရင္ ဗဟိုခ်ည္းအား ေကာင္းေအာင္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီႀကီးက ႏုိင္ငံမ်ားကုိ မလႊမ္းမုိးႏုိင္ျခင္းမ်ားေၾကာင္႔ ဗဟိုခြာအားမ်ားေသာ ရုရွားႏုိင္ငံ က စတင္ခြဲထြက္လုိက္တာ က်န္ တုိင္းႏုိင္ငံေလးေတြလည္း အလုိလုိ ၿပိဳကြဲ ခြဲထြက္ကုန္က်ပါတယ္။ဆိုဗီယက္ ျပည္ေထာင္စုႀကီးမွာ ရုရွား လူမ်ိဳးႀကီး ၀ါဒမ်ားေၾကာင္႔ ဆိုဗီယက္ ယူနီယံႀကီး ၿပိ္ဳကြဲခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံဖက္ ျပန္လွည္႔ရပါက ဗမာဆုိတဲ့ လူမ်ိဳးႀကီး ၀ါဒ အား လက္ကုိင္ထားရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ အစိတ္စိတ္ အပုိင္းပုိင္း ျဖစ္သြားႏုိင္ပါသည္။သို႔ ေသာ္ ဗုဒၵဘာသာလူမ်ိဳးမ်ားပီပီ တုိင္းရင္းသား ညီအကုိမ်ားကုိခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးစြာနဲ႕ ေအးအတူပူအမွ် ေနထုိင္ျခင္လုိ႔ ယခု ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒတြင္ အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးမားေသာ ႏုိင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္မ်ားက မိမိေနထုိင္ရာ အိမ္ႀကီးမၿပိဳကြဲ ေရးကုိ ေစာင္႔ေရွာက္တဲ႔အေနနဲ႕ ျပည္နယ္မ်ားကုိ ခြဲထြက္ခြင္႔ မျပဳထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ဥပမာ ေပးရပါက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္ ေတာမွ တက္လာေသာ ဘုိးဘြားမ်ားမွ ၿမိဳ႕စြန္ တြင္ျခံ၀န္းက်ယ္က်ယ္ႀကီးအား ၀ယ္ယူထားၿပီးေနထုိင္ၾကပါတယ္။ ေရွ႕ေခာတ္ ကထံုစံအတုိင္း သားဆက္ျခားပညာေပး မရွိေတာ႔ သားသမီးမ်ား ေမြးရင္ (၇) ေယာက္အနည္းဆံုးေမြးၾကပါတယ္။ ဒီသားသမီးမ်ားကုိ ဒီၿခံ၀န္းက်ယ္ႀကီးထဲမွာပဲ အသက္အရြယ္ ႀကီးလာတဲ႔အထိ အတူတကြ ေနထုိင္ေစၿပီး အိမ္ေထာင္ရက္သား က်၍ ခ်မ္းသာလာပါက ၿခံ၀န္းက်ယ္ႀကီးအတြင္း သီးျခား အိမ္ေဆာက္လုပ္ခြင္႔ ေပးကာ ေနထုိင္ေစပါတယ္။ ဆင္းရဲေသာ သားသမီးမ်ားကုိ အိမ္ႀကီးေပၚမွာဘဲ ေနထုိင္ေစၿပီး မိဘမ်ားက ၾကည္႕ရႈ႕ေစာင္႔ေရွာက္ထားပါတယ္။ မိဘ ကသားသမီးမ်ားကုိ ဆင္းရဲ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ ခ်မ္းသာ အတူတကြ ေနထုိင္ေစၿပီး ဥမကြဲသိုက္မပ်က္ ခ်စ္ၾကည္ရင္းနွီး စြာေနထုိင္ေစၿပီ စည္းကမ္းခ်က္ တစ္ခု ကေတာ႔ ၿခံ၀န္းက်ယ္ကုိ အစိတ္စိတ္အပုိင္းပုိင္း ခြဲျခမ္းကာ ဘယ္ေသာ္အခါမွ မေရာင္းခ်ရန္ တားျမစ္ထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီ သေဘာတရားမ်ား အတုိင္းပါဘဲ လက္ရွိႏုိင္ငံေတာ္ အစိုးရဟာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒထဲမွာ တုိင္းႏွင္႔ ျပည္နယ္ ၁၄ ခုႏွင္႔ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင္႔႕ရ ေဒသမ်ားသည္ ျပည္ေထာင္စုႀကီးမွ ဘယ္ေသာ္ အခါမွ ခြဲထြက္ခြင္႔ မျပဳလို႔ ထည္႔သြင္းေရးဆြဲထား ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးေရႊအုန္း ေျပာသလုိ ဗမာေတြက မ်ားၿပီး တုိင္းရင္းသားအေရးကုိ လစ္လွ်ဳရႈထားျခင္း မရွိပါ။လက္ရွိ အစိုးရ က ေကာက္က်စ္သည္႔ စိတ္ျဖင္႔ တုိင္းရင္း သားအေရး ကုိ လစ္လွ်ဴရႈပါက တရုတ္ကၽြန္၊ ကုလားကၽြန္ နဲ႕ ယိုဒယားကၽြန္မ်ားသာ ျဖစ္သြားႏုိင္ပါတယ္။

အမွန္ေတာ႕ ဦးေရႊအုန္း သည္ ရန္ကုန္မွာေနၿပီ ရွမ္းတုိင္းရင္းသားမ်ား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဥကၠဌ ေဟာင္းသာ ဆုိသည္ ႏုိင္ငံေရး ဗဟုသုတ အေတြးအေခၚမ်ားသည္ Kg အဆင္႔သာရွိပါသည္။ဦးေရႊအုန္းႏွင္႔ ဆက္ႏြယ္ၿပီး NLD ပါတီ အပါအ၀င္ ဆန္႕က်င္ဖက္ ဒီမုိကေရစီ ေရးလုပ္စားသူမ်ားသည္လည္း ေရရွည္ ေမွ်ာ္ေတြးျခင္း မရွိဘဲ ခ်ည္ခ်ည္ တူးတူး မူးမူး ခါးခါး အစိုးရ ဆန္႔က်င္ရရင္ ၿပီေရာ ေအာေနသည္မွာ မေကာင္းပါ။

အမွန္ေတာ႕႔ လက္ရွိ နအဖ အစိုးရ ႏွင္႔ ထုိင္းႏုိင္ငံသည္ အလြန္အဆင္ေျပပါသည္။ လက္ရွိ ဆန္႔က်င္ဖက္ႏုိင္ငံေရးလုပ္စားသူမ်ားသည္ ထုိင္းႏုိင္ငံေျမာက္ပုိင္း မဲေဆာက္ၿမိဳ႕တြင္ အေျချပဳေနေသာ အဖြဲ႕မ်ားမွ ဧရာ၀တီ ၊ ေခာတ္ၿပိဳင္၊ ဟစ္တုိင္ ၊ ေမခ ndd အပါအ၀င္ အဖြဲ႕အစည္းေပါင္း ၅၀ မွ်အား ႏွစ္ႏုိင္ငံခ်စ္ၾကည္ေရး အရ ရွင္းလင္းပစ္ပါက မဟုတ္ တမ္းတရား ေရးသားေျပာဆုိေနေသာ ဒီမုိကေရစီ မ်က္ကန္းမ်ားသည္ ၅၀% ေလ်ာ႔သြားႏုိင္ကာ ျပည္တြင္းမွ ဦးေရႊအုန္း အပါအ၀င္ ဒီမိုကေရစီ မ်က္စိ တစ္ဘတ္လပ္မ်ားသည္လည္း ၿငိမ္သက္သြားႏုိင္ေၾကာင္း ေရးသားလုိက္ရပါသည္။

ေထာက္ခံမဲ သာ ေပးၾကပါစို႔

သာကီႏြယ္
၂၆ - ၄ - ၀၈

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံတြင္ လူဦးေရ သန္းေပါင္း ၅၆ သန္းေက်ာ္ရွိၿပီး ေက်းလက္လူထု ၇၅% ႏွင္႔ ၿမိဳ႕ ျပေနလူထု ၂၅% ရွိပါတယ္ ။ ၿမိဳ႕ျပေနလူထုအမ်ားစုသည္ တစ္ႏုိင္ငံလံုး အတုိင္းအတာ ျဖင္႔ တြက္ၾကည္႔ပါက လြန္စြာ နည္းပါးၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေနလူထုမွာ ခန္႔မွန္း ၆ သန္း ရွိပါသည္။ ရန္ကုန္လူထု ၆သန္း တြင္ အလုပ္လုပ္ႏုိင္သူ အေရအတြက္မွာ ၃သန္းနီးပါးရွိၿပီ မဲေပးႏုိင္သူ အေရအတြက္မွာ ၄သန္း ခန္႔ရွိပါတယ္။ အဆုိပါ မဲေပးႏိုင္သူ ၄ သန္းခန္႕ တြင္ ၀န္ထမ္းမ်ား ၊လူမႈေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ၊ တစည ပါတီ ၀င္မ်ား ၊ အမ်ိဳးသားႏုိင္ငံေရး အင္အားစုမ်ား အပါအ၀င္ ၄င္းတုိ႔ ၏ ေဆြမ်ိဳး မိတ္သဂၤဟမ်ား ပါေပါင္းလုိက္ပါက ၃သန္းမွ် ရွိ ႏုိင္ပါသည္။

ဆန္႔က်င္ဖက္အျမင္ရွိသူမ်ား ၊ မိႈရွာ မွ်စ္ေတြ မ်က္လံုးပုိင္ရွင္ မ်ား(တစ္လြဲ ဆံပင္ေကာင္းသူမ်ား)၊ ဒီမုိကေရစီ ေရးလုပ္စားသူမ်ား သည္ လြန္ေရာကၽြံေရာ ရွိမွ ၂သိန္းမွ်သာ ရွိႏုိင္ပါသည္။ ဒီလုိ ခန္႔မွန္း အင္အား ၂ သိန္းမွ်သာ မဲေပးပုိင္႔ခြင္႔ ရွိသူမ်ားမွ ကန္႕ကြက္ မဲေပးတုိင္းလည္း မေအာင္ ျမင္ႏုိင္ပါ။

ဒါေၾကာင္႔ အင္တာနက္စာဖက္ပရိသတ္မ်ားအေနျဖင္႔ အေကာင္းဆံုးကေတာ႔ “ မရွိတာထက္စာရင္ ရွိတာ ပုိေကာင္း ” ဆုိ႔တဲ႕ စကားအတုိင္း ရွိေအာင္ အတြက္ ေထာက္ခံမဲသာ ေပးလုိက္ၾကပါစို႔ လုိ႔ တုိက္တြန္း ျခင္ပါတယ္။

ဒီမုိကေရစီႏွင္႔ ျပည္သူမ်ား ေ၀းေစရန္ ကန္႔ကြက္မဲ ေပးဖုိ႔ တုိက္တြန္းေနၾကသူမ်ား-၁

သာကီႏြယ္
၂၅ - ၄ - ၀၈

ယခုရက္ပုိင္းမ်ားအတြင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အပါအ၀င္ နယ္ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ နအဖ မွ က်င္းပျပဳလုပ္မည္႔ ျပည္လံုးကၽြတ္ ဆႏၵခံယူပြဲအား ကန္႕ကြက္မဲမ်ားေပးရန္ တုိက္တြန္းမႈမ်ား ရွိေနပါတယ္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒအား ေသခ်ာဂဏစြာ ဖတ္ရႈမွတ္သားျခင္းမရွိဘဲ ၄င္းတုိ႔ ေျပာလုိ႔တဲ့အပုိင္းေလးေတြကုိ ထုတ္ႏႈတ္ၿပီး ေရးသားကာ ခါေတာ္မွီ mottoမ်ား ေ၀ငွ ေနၾကပါတယ္။ ၄င္းတုိ႔ စာသားမ်ားအား ဖတ္ၾကည္႔ရာ-----

“ ဘာေၾကာင္႔ နအဖ အေျခခံဥပေဒကုိကန္႔ကြက္ သင္႔ပါသလဲ”

သမၼတ ၊ဒုသမၼတ အျဖစ္အေရြးခံမဲ႔ ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းမ်ားဟာ စစ္မႈထမ္း အေတြ႕အႀကံဳရွိရမယ္တဲ႕၊ ဒါတင္မကေသးဘူး ၊အဓိက က်တဲ႕႔ ျပည္ထဲေရး ကာကြယ္ေရး၊ နယ္စပ္ေဒသေရး ရာ စတဲ့ ဌာန က၀န္ႀကီးမ်ား ဒု၀န္ႀကီးမ်ား ေတြကု ိကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဴပ္ က ခန္႔မယ္တယ္ဗ်ာ။ ပါလီမန္မွာလည္း ျပည္သူ႕ကုိယ္စားလွယ္ က သံုးမတ္သား၊ စစ္တပ္က အေရြးခံစရာမလုိ(ေအာ္တုိမစ္တစ္)ကုိယ္စားလွယ္က တစ္မက္သား ၊ စစ္ဗိုလ္ တစ္မက္သား ပါလီမန္တဲ႕၊၊၊၊ လုိ႔ေရးသားထားေၾကာင္းေတြ႕ရွိရပါတယ္--------------

ဒီအခ်က္ကုိ ၾကည္႔ခ်င္အားျဖင္႔ ဒီလက္ကမ္းေၾကညာ ေ၀ငွသူ ဟာ အဆင္႔ အတန္းမရွိသူ၊ ပညာအရည္အခ်င္း နည္းပါးသူ၊ ေတြးေခၚေမွ်ာ္ျမင္မႈမရွိသူ၊ အစိုးရ ကုိ အပုတ္ခ်ရရင္ ၿပီးေရာ အမွားအမွန္မသိ ၊ အတိမ္အနက္မသိ သူမ်ာေျပာတာကုိ ေလဖမ္း ဒါန္းစီးၿပီး ရပ္ကြက္ထဲက ပ်ံက်ေစ်းတြင္ ေစ်းေရာင္းေနေသာ ငါးစိမ္းသည္မ်ား ရန္ေတြ႕သလုိ ေရးသားထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ စာပါအေၾကာင္းအရာမ်ားအား ၾကည္႔ျခင္းအားျဖင္႔ လမး္ေဘးဓါတ္တုိင္ အိပ္သည္႔ အဆင္႔သာရွိေၾကာင္း ေတြ႕ျမင္ေနရပါသည္။

ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ စာအုပ္အား စာေပဗိမၼာန္ စာအုပ္ဆုိင္တြင္ ျပည္သူလူထုမ်ားအား ေစ်းႏႈန္းခ်ိဳသာ စြာ ေရာင္းခ်ေနၿပီး သြားေရာက္၀ယ္ယူဖတ္ရႈၿပီး ဂဃနဏ သိမွာသာ ျပည္သူလူထုအတြင္း ရွင္းလင္းသြားသင္႔ပါတယ္။ အခု ေတာ႔ ဒီလုိမဟုတ္ အထက္တြင္ ေဖၚျပထားသည္႔ အတုိင္း အဆင္႔အတန္းမရွိေသာ အေရးအသားမ်ား ျဖင္႔ ဒီမုိကေရစီ ေတာင္းဆုိ ေနျခင္းမ်ားသည္

မေကာင္းပါလုိ႔ ေျပာလုိ႔ပါသည္--

အထက္ပါ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအား ဆန္႔က်င္ေရးသားထားေသာ အခ်က္မ်ားအား တစ္ခ်က္ျခင္းရွင္းရပါက-----------

၁။ သမၼတ ၊ဒုသမၼတ အျဖစ္အေရြးခံမဲ႔ ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းမ်ားဟာ စစ္မႈထမ္း အေတြ႕အႀကံဳရွိရမယ္တဲ႕၊

အထက္ပါ စာသားသည္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ စာအုပ္ထဲ တြင္ ေရးသားထားျခင္းမရွိပါ။ အခန္း(၃) ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲ က႑ တြင္ ႏို္င္ငံေတာ္ သမၼတ ႏွင္႔ ဒုသမၼတ မ်ား၏အရည္အခ်င္းမ်ား အမွတ္စဥ္(၄-ဃ) တြင္ --

“ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ သည္ ႏုိင္ငံေတာ္ အေရးအရာမ်ား ျဖစ္ေသာ ႏုိင္ငံေရး ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ၊ စီးပြားေရး၊ စစ္ေရး စသည္႔ အျမင္မ်ား ရွိရမည္ ။ လို႔ဆုိထားပါတယ္ ----- စစ္မႈထမ္း အေတြ႕အႀကံဳရွိရမယ္တဲ႕ ၊ ဒီလို မဆုိထားပါဘူး။ ႏုိင္ငံ တစ္ႏုိင္ငံမွာ အဓိ ကက်ေသာ မဟာဗ်ဴဟာ အေတြးအေခၚမ်ား ၊ အျမင္မ်ား ရွိရန္လုိအပ္ၿပီး သမၼတ လုပ္ေနၿပီး ဒီလုိ မဟာ ဗ်ဴ ဟာ အျမင္မရွိရင္ ႏုိင္ငံတကာ ႏွင္႔ ဆက္ဆံရာတြင္ ေခြးအႀကီး လွည္းနင္းသလို ျဖစ္သြားပါမယ္။ အေတြ႕အႀကံဴ ႏွင္႔ အျမင္သည္ လားလားမွ် မသက္ဆုိင္ပါ။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ကလာတဲ႕ သမၼတေလာင္း ၊ ျပည္သူလႊတ္ေတာ္ ကလာတဲ့ သမၼတ ေလာင္း (ႏုိင္ငံေရး ပါတီမ်ားမွ) နွင္႔ စစ္တပ္က လာေသာ သမၼ တ ေလာင္း စတဲံ႔ ၃ ဌာန က ဒုသမၼတ ေတြ႕ထဲက ေရြးခ်ယ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္ေရး အျမင္ ရွိရမယ္ ဆိုတုိင္း စစ္သားခ်ည္းဘဲလုိ႔ တြက္လုိ႔ မရပါ။ NLD မွာလည္း စစ္သားေဟာင္းေတြဘဲ ၊ ၀ါရင္႕ ႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႕ ကလည္း စစ္သားေဟာင္းေတြ ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ မဟာ ဗ်ဳဴဟာ က်ေသာ အျမင္မ်ား ျဖစ္သည္႔ ႏုိင္ငံေရး ၊ စီးပြားေရး ၊အုပ္ခ်ဳပ္ေရး နဲ႕ စစ္ေရး အျမင္ ရွိေသာ သမၼတ လုိ႔ဆုိထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္မႈထမ္း အေတြ႕အႀကံဴ လုိ႔ ဆုိထား ျခင္း မရွိေၾကာင္း ရွင္းျပလုိပါတယ္။

၂။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ၊အဓိက က်တဲ႕႔ ျပည္ထဲေရး ကာကြယ္ေရး၊ နယ္စပ္ေဒသေရး ရာ စတဲ့ ဌာန က၀န္ႀကီးမ်ား ဒု၀န္ႀကီးမ်ား ေတြကု ိကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဴပ္ က ခန္႔မယ္တယ္ဗ်ာ။ အထက္ပါ စာသားသည္ မွန္ကန္ပါသည္။ နားလည္ ေအာင္ ေျပာရရင္ ဆင္အလုပ္ ဆင္လုပ္ ၊ ျမင္းအလုပ္ ျမင္းလုပ္ ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံမွာ တုိင္းရင္းသား မ်ိဳးႏြယ္စု ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ရိွၿပီး ၊ တုိင္းရင္း သားလက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားလည္း ၁၇ ဖဲြ႕ ေက်ာ္ ရွိပါတယ္ ။ ဒီအဖြဲ႕ေတြက လက္နက္ စြန္႔ လႊတ္ဖုိ႔ မၾကားမိေသးပါဘူး၊ လက္နက္ကုိင္ထားတဲ႔လူက လက္နက္ရဲ႕ အရသာ ကုိသိေနၿပီး စြန္႕႔လႊတ္ ရန္ခက္ခဲပါသည္။ ၂၀၁၀ ေနာက္ပုိင္း လက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအေရး သည္ ႏုိင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲမ်ားအတြက္ ေခါင္းခဲစရာ ျဖစ္ေနပါသည္။ ဒါကုိ ႀကိဳတင္ ျမင္ေသာ တပ္မေတာ္ အစိုးရမွ အဓိက က် ေသာ ျပည္ထဲေရး ၊ ကာကြယ္ေရး၊ နဲ႕ နယ္စပ္ေဒသေရးရာ မ်ားကုိ အဓိက ကိုယ္တြယ္ထားရျခင္း ျဖစ္ၿပီး သံုးပြင္႔ဆိုင္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရး ေတာင္းဆုိေနေသာ ဒုတ္ေကာက္ႏွင္႔ ဘိုေအးႀကီးမ်ားက ေမတၱာတရား ေရွ႕ ထားၿပီး ကုိင္တြယ္မည္ ဆုိရင္ လက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက နည္းေသးသည္ ဟု ေျပာမွာ မလြဲ ျဖစ္ေပသည္။ ဒါေၾကာင္႔ ျမန္မာစကားပံုအတိုင္း ဆင္အလုုပ္ ဆင္လုပ္ၿပီး ျမင္းအလုပ္ ျမင္းလုပ္ ၾကတာ ေကာင္းပါတယ္။

၃။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ပါလီမန္မွာလည္း ျပည္သူ႕ကုိယ္စားလွယ္ က သံုးမတ္သား၊ စစ္တပ္က အေရြးခံစရာမလုိ(ေအာ္တုိမစ္တစ္)ကုိယ္စားလွယ္က တစ္မက္သား ၊ စစ္ဗိုလ္ တစ္မက္သား ပါလီမန္တဲ႕ ဒီအခ်က္ကလည္း ရွင္းပါသည္။ ရွင္းလင္းလြယ္ကူေအာင္ ေျပာရပါက “ ဒို႔ တာ၀န္ အေရး ၃ ပါး ကုိ ကာကြယ္ရန္ ” ျဖစ္ပါသည္။ ယခုဖြဲ႕စည္းပံုတြင္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ႏွင္႔ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဟူ၍ လႊတ္ေတာ္ ၂ ရပ္ရွိၿပီး ျပည္သူ႔႕ ကုိယ္စားလွယ္မ်ား က ၇၅% တပ္မေတာ္မွ ၂၅ % သာပါ၀င္ပါသည္။ ၅၀% မပါ၀င္ပါ။ လႊတ္ေတာ္ ၂ ရပ္တုိင္းတြင္ အမ်ားေကာင္းက်ိဳး ၊ တုိင္းျပည္ေကာင္း က်ိဳး အတြက္ ဥပေဒ မူၾကမ္းမ်ားတင္သြင္း မည္ ဆုိပါက တပ္မေတာ္ သား ၂၅ % ကလည္း ေထာက္ခံသြားမွာ ျဖစ္ပါသည္။ ဒါမွ မဟုတ္ တုိင္းျပည္ ၿပိဳကြဲ မည္ အေရး၊ ျပည္နယ္မ်ား ခြဲထြက္ေရး ၊ အခ်ဳ႔ပ္အခ်ာ အာဏာကုိ ထိပါးလာမည္႔ တုိင္းတပါး ၾသဇာ လႊမ္းမိုး ျခင္း ခံ ရမည္႔ အေရးမ်ားႏွင္႔ ႀကံဳေတြ႕လာရပါက တပ္မေတာ္ သား ၂၅% က ကန္႔ကြက္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႕႔ လႊတ္ေတာ္ ၂ ရပ္တုိင္းမွာ တပ္မေတာ္သား ၂၅% ပါ၀င္ထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္း မ်ားရွင္းလင္းလုိပါတယ္။

ဒါေၾကာင္႔ ကန္႕ကြက္တုိင္း မေကာင္းပါဘူး၊ ျပည္သူေတြ ဒီမိုကေရစီ ေ၀းေစေအာင္ တုိက္တြန္းျခင္းမ်ားကုိ ရပ္တန္းက ရပ္သင္႔ ေၾကာင္္း ေရးသားလုိက္ရပါတယ္။